Azadima آزادی ما
در رؤیای آزادی - زندانی سیاسی

در رؤیای آزادی - زندانی سیاسی

علی بیگی خوزانی
علی بیگی خوزانی
اشتراک گذاری:

بیش از ۹ ماه از آن روز کشیده‌ و تب‌دار آخر تابستان ۱۴۰۱ گذشته است. از مرگ مهسا امینی و پس از آن آغاز اعتراضات سراسری در کشور. اعتراضاتی که در جریان آن شماری از عموم مردم، فعالان اجتماعی، خبرنگاران و روزنامه‌نگاران بازداشت شدند. البته بخت با عده‌ای از آنها یار بود و بعد از گذشت مدتی، مشمول عفو گسترده رهبری شدند و از بند رستند. عده‌ای اما نه‌تنها مشمول عفو نشدند بلکه هنوز هم بلاتکلیف‌ هستند؛ مانند نیلوفر حامدی، خبرنگار اجتماعی روزنامه «شرق» و الهه محمدی، خبرنگار اجتماعی روزنامه هم‌میهن. عده‌ای هم از ابتدا مشمول عفو نشدند و برخی هم گرچه به آنها ابلاغ شده بود که شامل عفو شده‌اند، اما بعد از گذشت چند ماه دوباره حکم آنها به اجرا درآمد و راهی زندان شدند.

نیلوفر حامدی

سروناز احمدی، مددکار اجتماعی و فعال حقوق کودکان و همسر او کامیار فکور، خبرنگار از‌جمله کسانی بودند که در جریان اعتراضات سراسری در مهر‌ماه ۱۴۰۱ بازداشت شدند. با گذشت مدتی به قید وثیقه آزاد شدند، دادگاهشان برگزار و حکمشان اعلام شد. بااین‌حال، از همان ابتدا به آنها گفته شد مشمول عفو رهبری نشده‌اند. گرچه شواهد امر و آنچه در پرونده آنها نوشته شده بود، معنای دیگری داشت.

عرفان کرم‌ویسی، وکیل پایه‌یک دادگستری، عضو کانون وکلای مرکز و البته وکیل سروناز و کامیار، درباره روند پرونده این دو نفر به «شرق» می‌گوید: «سروناز احمدی و کامیار فکور سه هفته بعد از ازدواجشان در تاریخ ۱۵ آبان ۱۴۰۱ در منزلشان بازداشت شدند. نهاد بازداشت‌کننده آنها وزارت اطلاعات بود که آنها را پس از بازداشت به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل کرد. حدود یک ماه بعد برای سروناز احمدی وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی تعیین شد و او در تاریخ ۱۶ آذر ۱۴۰۱ جهت تکمیل مراحل دادرسی و قطعی‌شدن رأی و تعیین‌تکلیف‌شدن وضعیت پرونده‌اش آزاد شد.

کامیار فکور

در این مدت اما کامیار فکور همچنان تا ۲۰ بهمن ۱۴۰۱ در زندان اوین و در بازداشت به سر برد. بعد از صدور بخش‌نامه عفو رهبری در نیمه بهمن سال گذشته، تعداد زیادی از زندانیان سیاسی و بازداشتی‌های حوادث اخیر آزاد شدند؛ از‌جمله کامیار فکور».

البته کامیار پیش از آغاز اعتراضات به‌عنوان خبرنگار حوزه محیط‌ زیست حکم یک سال حبس داشت که هنوز اجرائی نشده بود و وقتی در جریان اعتراضات بازداشت شد، او را جهت اجرای حکم پیشین راهی زندان کردند. در واقع همین پرونده مربوط به محیط زیست او بود که مشمول عفو رهبری شد، نه پرونده مربوط به اعتراضات سراسری.

وکیل سروناز و کامیار می‌گوید در این فاصله و در تاریخ سوم آبان، رأی بدوی سروناز و کامیار صادر شد؛ «اتهامات آنها فعالیت تبلیغی علیه نظام اسلامی و اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور عنوان شد و قاضی صلواتی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب رأی این دو نفر را صادر کرد. بر اساس رأی قاضی صلواتی، سروناز احمدی به شش سال حبس که پنج سال آن قابل اجرا بود و کامیار فکور به یک سال حبس به دلیل فعالیت تبلیغی محکوم شدند. بعد از تجدیدنظرخواهی از این رأی، در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۴۰۱ حکم آنها کمتر شد و سروناز احمدی به سه سال و شش ماه حبس تعزیری و کامیار فکور به هشت ماه حبس محکوم شدند، اما قضات دادگاه تجدیدنظر در انتهای رأی آنها قید کرده بودند که «نام‌بردگان مشمول عفو مقام معظم رهبری نمی‌باشند». به همین صراحت. بنابراین این رأی صادر شد و تقریبا مصادف شد با تعطیلات نوروز ۱۴۰۲.

 زندان بدون توضیح

پیش از ابلاغ حکم،‌ سروناز و کامیار بار دیگر بازداشت شدند؛ این بار به همراه چند فعال مدنی دیگر که برخی از آنها بعد از گذشت مدت کوتاهی آزاد شدند، اما از آزادی سروناز و کامیار خبری نبود. وکیل آنها توضیح می‌دهد: «۹ اردیبهشت ۱۴۰۲ سروناز احمدی و کامیار فکور به همراه چند فعال اجتماعی دیگر جهت ملاقات با همسر محمد حبیبی، سخنگوی کانون صنفی معلمان، به منزل آنها رفته بودند که متأسفانه بازداشت شدند. پس از بازداشت مجدد آنها برای اجرای حکم به زندان اوین منتقل شدند. این در حالی بود که سروناز و کامیار ابلاغیه اجرای حکم را دریافت نکرده بودند؛ یعنی به سامانه ثنای آنها این ابلاغیه ارسال نشده بود. بعد از بازداشت در منزل آقای حبیبی و وقتی به زندان اوین منتقل شدند، آنجا تازه متوجه شدند که رأی پرونده آنها در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ به اجرا درآمده است و باید تحمل کیفر کنند».


از آن همان موقع وکیل این دو نفر و خانواده‌هایشان پیگیر موضوع عفو آنها شدند. کرم‌ویسی در‌این‌باره می‌گوید: «متأسفانه تاکنون هیچ نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. دو سری دفتر دادستانی نامه زده است که سروناز و کامیار مشمول عفو می‌شوند و اگر مقدمات لازم فراهم شود، آنها آزاد می‌شوند، اما متأسفانه سرپرست دادسرای شهید مقدس اوین با این مسئله مخالفت کردند و گفتند در رأی سروناز و کامیار قید شده که این دو نفر مشمول عفو نمی‌شوند.


سری دومی که دفتر دادستانی نامه زد و خواستار اطلاع از دلیل عدم عفو این دو نفر شد، به بنده گفتند دلیلی ندارد که بخواهیم به شما بابت این موضوع جوابی بدهیم و دلیل عدم عفو سروناز احمدی و کامیار فکور را به شما یا هر مرجع دیگری اعلام کنیم! گفتند صرفا همان نیم‌خطی که قید شده است «نام‌بردگان مشمول عفو مقام معظم رهبری نمی‌باشند» برای اطلاع شما کافی است. ۳۱ خرداد این پاسخی بود که بنده دریافت کردم».


او توضیح می‌دهد که اکنون بعد از این اتفاق‌ها چاره دیگری به‌جز اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور ندارند که حتما این موضوع را در هفته جاری پیگیری می‌کند و به محض ثبت اعاده دادرسی، این موضوع را اطلاع‌رسانی خواهد کرد.


وکیل سروناز و کامیار توضیح می‌دهد که این دو نفر هیچ‌گونه سابقه کیفری و در واقع سابقه‌ای که محکومیت مؤثر کیفری خوانده شود، نداشتند و صرفا در بازداشت موقت بودند؛ «کامیار در پرونده گذشته‌اش هم منع تعقیب خورده‌ بود. چون محکومیت کیفری مؤثر نداشتند، انتظار نداشتیم که رأی آنها قطعی شود و به زندان منتقل شوند. اکنون سروناز احمدی در بند زنان زندان اوین قرار دارد و کامیار فکور هم در بند چهار اوین است. با توجه به اینکه آقای محمودی به‌تازگی ریاست بند چهار را عهده‌دار شده‌اند، این بند تا حدی تنش‌زا شده است. سروناز و کامیار یک روز در هفته با همدیگر ملاقات خصوصی دارند و یک روز هم می‌توانند با خانواده‌شان ملاقات داشته باشند. اگر بشود هم در هفته ملاقاتی با بنده به‌عنوان وکیلشان خواهند داشت».

کرم‌ویسی، وکیل سروناز و کامیار، از پیگیری‌های دو ماه گذشته خود در مورد پرونده این دو فعال اجتماعی و خبرنگار می‌گوید: «در این دو ماه خیلی پیگیری کردیم، از دفتر دادستانی گرفته تا دفتر رئیس قوه قضائیه و حتی برخی نهادهای حقوق‌بشری و انجمن‌های مختلف. بااین‌حال، متأسفانه با برخوردهای خوبی مواجه نشدیم، هم بنده و هم خانواده‌های سروناز و کامیار».


 آزادی مشروط؟

موضوعی که درباره برخی از افراد بازداشت‌شده مهم است، بحث آزادی مشروط است. محکوم به حبس باید چند سال از مدت محکومیت خود را گذرانده باشد تا بتواند از این مسئله استفاده کند؟ محکومانی که به حبس بیش از ۱۰ سال محکوم شده‌اند، باید نصف دوران محکومیت خود را سپری کنند تا بتوانند از آزادی مشروط استفاده کنند. همچنین محکومانی که مجازات حبس آنها ۱۰ سال یا کمتر از ۱۰ سال است، باید یک‌سوم از مدت مجازات زندان آنها گذشته باشد تا مشمول نظام آزادی مشروط بشوند. کرم‌ویسی درباره آزادی مشروط درمورد سروناز و کامیار می‌گوید: «طبیعتا یک‌سوم دوران حبس کامیار فکور گذشته است، اما مسئله اینجاست که از آزادی مشروط فقط یک بار می‌شود استفاده کرد و بعد از گذراندن یک‌سوم دوران حبس می‌توان درخواست آزادی مشروط را طرح کرد. اگر قاضی اجرای احکام و ضابط قبول کنند، در این صورت متهم مشمول آزادی مشروط خواهد شد. تصمیم کامیار بر این است که در دوران هشت ماه حبسی که برای او تعیین شده است از این امکان استفاده نکند؛ چه از پابند الکترونیکی و چه از آزادی مشروط. حکم سروناز هم سه سال و شش ماه حبس است و بعد از گذراندن یک‌سوم دوران حبسش که حدودا می‌شود یک سال و دو ماه تازه می‌توانیم درخواست آزادی مشروط را برای او مطرح کنیم».

کرم‌ویسی معتقد است: «طبیعتا باید مشمول عفو می‌شدند اما چون دوران حبس سروناز طولانی‌تر است بیشتر نگران او هستیم».

مقالات بیشتر

طلبکاری از مردم در بحران گاز در ایران

طلبکاری از مردم در بحران گاز در ایران

سیاسی

مقامات جمهوری اسلامی از جمله وزیر نفت،‌ جواد اوجی، از ماه‌ها قبل از زمستان ۱۴۰۱، در مورد زمستان سخت اروپا وعده می‌دادند. در این مقاله سعی خواهیم کرد علل کمبود گاز را بررسی کرده و میزان صداقت مقامات جمهوری اسلامی را بسنجیم.

پافشاری بر حماقت به سبک مصطفی میرسلیم

پافشاری بر حماقت به سبک مصطفی میرسلیم

سیاسی

پای صحبت مقامات جمهوری اسلامی که بنشینید گویا از قصد تلاش می‌کنند تا مردم ایران را از اینی که هستند عصبانی‌تر کنند. یکی از کسانی که همواره در بین مقامات جمهوری اسلامی این چنین رفتار کرده و با مواضع خود نمک بر زخم مردم ایران پاشیده است مصطفی میرسلیم، نماینده کنونی مجلس جمهوری اسلامی است.

در مواجهه با پخش اعتراف اجباری چه کنیم؟

در مواجهه با پخش اعتراف اجباری چه کنیم؟

سیاسی

گرفتن اعتراف اجباری از زندانیان سیاسی یک ترفند قدیمی حکومت‌های دیکتاتوری است تا از طریق آن اعمال خود را درست نشان داده و افکار عمومی را با خود همراه کنند. در این مقاله به راهکارهای لازم برای مواجهه با پخش اعتراف اجباری اشاره خواهیم کرد.

مزایای یک جامعه دموکراتیک

مزایای یک جامعه دموکراتیک

سیاسی

دموکراسی، که از دو کلمه یونانی "دموس" به معنی "مردم" و "کراتوس" به معنی "قدرت" به وجود آمده، یک نظام حکومت است که قدرت در دستان مردم است. طی تاریخ، جوامع دموکراتیک مزایای مختلفی را نشان داده‌اند، از حفاظت از حقوق فردی تا ترویج رفاه اقتصادی. در اینجا، ما به بررسی مزایای گوناگون نظام دموکراتیک خواهیم پرداخت.